Publicaties

Toezicht op verzekeraars

M.M.R. van Ardenne-Dick

Inleiding

Het toezicht op verzekeraars is uitgebreid: sinds 2005 wordt niet langer uitsluitend toezicht uitgeoefend op de financiële soliditeit, maar zijn daarnaast de belangrijkste kwaliteitskenmerken van financiële dienstverlening (deskundigheid, betrouwbaarheid, adequate informatieverstrekking en zorgvuldige advisering) wettelijk vastgelegd. Dit zogenaamde gedragstoezicht is vastgelegd in de Wet financiële dienstverlening (Wfd). Deze verruiming van het toezicht vindt zijn grondslag in een in 2002 in overleg met de Tweede Kamer, op basis van de nota Hervorming van het toezicht op de financiële sector, genomen besluit.2 De wijziging komt er – kort gezegd – op neer dat er voor gekozen is om het financiële toezicht te kantelen van een sectoraal model, waarin iedere toezichthouder toezicht houdt op (rechts)personen die in een bepaalde sector actief zijn (denk aan banken, verzekeraars en beurs- en effecteninstellingen), naar een functioneel model, waarin het toezicht naar de toezichtdoelstellingen wordt ingericht. Het laatste model wordt ook wel cross-sectoraal genoemd, omdat het over de diverse disciplines heen reikt.3 In de nieuwe situatie wordt onderscheid gemaakt tussen gedragstoezicht (toezicht op onder meer deskundigheid en betrouwbaarheid) en prudentieel toezicht (toezicht op de financiële soliditeit van de onderneming).